Een Govakafietsreis is zo leuk dat je die best zo snel mogelijk begint. De zondag was amper die naam waardig als het overgrote deel van de Govakadeelnemers naast zijn of haar bed stond om zich in de vakantiekleding te hijsen, de reeds gepakte koffers te nemen en richting Zaventem te sporen. Om zes uur hing de Boeing 737 boven de Brusselse ring om na een sierlijke bocht het luchtruim richting Mallorca in te duiken. Om 9 uur zat iedereen aan de ontbijttafel van het hotel om anderhalf uurtje later bij Sunshine Bikes, de fietsverhuurdienst, aan te schuiven voor de tweewieler voor deze week.
Meten, passen, testen, meten, passen, testen
Een fiets neem je niet zomaar. Hij moet goed zitten, trappen en bollen. Dus is het meten, passen en even testrijden. De zadel staat te hoog, het stuur mag wat lager, de versnelling schakelt wat moeilijk. Het duurt even vooraleer ieder zijn vehikel voor de komende week goed heeft bevonden en op weg kan.
Het snort als een naaimachine
De eerste rit kan aangevat worden. Iedereen zit strak in het wielerpak als om 14u. het startschot of beter gezegd de kreet:” We zijn weg” weerklinkt. Het peloton van zo’n dertig wielerliefhebbers trekt zich op gang. Het snorrende geluid van al die blinkende en zacht lopende kettingen klinkt als muziek in de oren. Een paar uur later zit de eerste rit erop. Nu is het nog wassen, eten en dan even het vochtverlies compenseren op de daarvoor bestemde plek en dan bed in. Maandag klopt als stilletjes aan de deur wanneer de laatste bedwaarts trekt. De 24-uur werden bijna vol gemaakt. Het zijn waarlijke Flandriens die Govakafietsers!
