donderdag 24 april 2014

Iedereen ging zijn hun eigen weg

De drie fietsgroepen die resideren in hotel Oleander nabij Palma gingen vandaag elk hun eigen weg. Niet dat ze het met mekaar niet kunnen vinden. Integendeel. Maar Mallorca heeft zoveel moois te bieden dat het soms moeilijk kiezen is.


De trein op
“Met de trein zou je er al zijn”. In ons land durft men deze slogan nog amper uitspreken. Op Mallorca heeft de lokale NMBS deze reclametekst waarschijnlijk ook nog nooit overwogen. Onze fietsrecreanten wilden met de fiets op de trein naar Petra sporen om vandaar al pedalerend terug te keren. Het lukte maar het had heel wat voeten, en vooral overstappen,  in de aarde om ter plekke te geraken. Vanuit Petra ging het naar Algaida en de lokale glasblazer Gordiola. Na 70 km trokken zij de remmen dicht om te genieten van de “Medicamentos” bij Paco en Juan.







Beklimming van col D’Honor
Groep 2 van de wielertoeristen zochten het (klim) geluk in de buurt van Bunyola. Dit dorpje ligt aan de voet van de 556 m hoge col D’Honor. Roerloos zittend in het zadel of frivool ‘en danseuse’ op de pedalen, het maakte niet uit. Iedereen haalde zonder problemen zijn of hare bergprijs binnen. Voor het middagmaal werden de bocadillo’s met kaas en serranoham voor een keer verruild voor een lokale tapasschotel.







Ouderwetse bergrit
De Contadors, Vanenderts en Froome’s in onze groep kozen voor een ouderwetse bergrit. De westkant van het eiland bood hiervoor een pakketje cols aan in een zonnige verpakking. De zadelpijn die hier en daar de kop op stak, werd snel vergeten. Klimmen is immers voortdurend op de tanden bijten. De OH’s en de AH’s die links en rechts door de lucht vlogen kwamen er niet door het  zitvlakongemak maar van het zien van de schitterende natuur die zich voordurend voor ons ontplooide. Iedereen was het er op het einde  over eens: de mooiste trip tot nog toe.