vrijdag 19 april 2013

Een fietsvakantie is meer dan kilometers afmalen

Een Govaka-fietsvakantie is meer dan kilometers afmalen. Genieten van het landschap en al het moois dat Mallorca te bieden heeft, is ook belangrijk. Toen vanmorgen bleek dat de tocht van gisteren voor iets teveel stramme spieren had gezorgd, werd het ritschema omgegooid en aangepast. Het werd voor de wielertoeristen een lichte bergrit naar Orient. De recreanten kozen ervoor om eens rond te neuzen in de buurt van Algaïda.

Caffè Americano met een ‘bitje meilk’

Met vrouwen op een koersfiets moet je oppassen. Zij fietsen vaak als de besten. Zo ook in ons gezelschap. Maria uut Den Haône (De Haan aan zee) twijfelde in het begin van de week of ze met de 25-tigers zou meefietsen. Ze liet zich overhalen en tot haar verrassing vlotte dit opperbest. Meestal was zij achteraan in de groep terug te vinden. Zonder te verpinken dreef zij moeiteloos mee, zelfs als het tempo ver boven de dertig kilometer per uur werd opgedreven. De hellinkjes verteerde ze met alle gemak. Meer zelfs, geregeld demarreerde ze, met een grijnslach op het gelaat, plotseling uit de groep. Zo snel dat het ‘gat’ te groot was om in één, twee, drie te dichten. “Ge moet af en toe doordrijven”, haalde ze meermaals aan. Dat deed ze ook als we halt hielden om de inwendige mens te versterken. Maria houdt van “een potje kaffe”, maar wel heel specifiek: zwart met een klein wolkje melk. Maar hoe maak je dit aan een Spaanse ober duidelijk ? Gewoon, je bestelt een caffè Americano met een bitje meilk. “Als je het vaak genoeg zegt, snappen ze het allemaal”, aldus Maria. “Gewoon even doordrijven en je krijgt je goesting!”

Samenwerking tussen chiro en scouts, het kan

De rit over col d’Honor en col Orient was een makkie. Zeker als je een paar uur later je niet meer wil herinneren dat de stramme spieren aardig opspeelden tijdens deze beklimmingen. In het dorpje Alaro wilden we onze bocadillo achter de kiezen steken. “No bocadillo, no food” was het verrassende antwoord van een nukkige ober. Gelukkig puilde de toonbank van de lokale bakker aan de overkant uit. Zelden aten we zo lekker van pizza, flantaart en appelcake.

Tussendoor raadpleegde we de wegenkaart. We wilden immers via een nieuwe fietsweg naar Santa Maria. De fietskaarten zijn prima, de bewegwijzering op Mallorca is een pak minder. Geen nood. Peter, een man met een chiroverleden, wist dat we het in zuidelijke richting moesten zoeken. Ons scoutsoog had dit al lang in de gaten. Na overleg vonden we gezamenlijk de juiste weg. Zo zie je maar: samenwerking tussen scouts en chiro, het kan!

Recreanten lieten zich omver blazen

Dat de recreanten fietsend aardig uit de hoek kunnen komen, gaven we al meermaals aan. Maar zij hebben niet alleen aandacht voor hun tweewieler. Zij hebben ook oog voor de bijzondere dingen die dit op eiland te vinden zijn. Eén daarvan is de glasblazerij Vidrios Gordiola nabij Algaïda. “Gewoon prachtig wat daar ambachtelijk wordt geproduceerd”, getuigde een Gentse deelnemer achteraf. En als een Gentenaar dit zegt, mag je er van op aan dat het klopt!

PS.: Oja: haast vergeten: Vanmorgen passeerden ons het voltallige Telenet-Fideateam. We zijn het zo gewoon dat we het haast zouden vergeten te vertellen :)