Geen kaartjes, wel propere was
Ondanks de vele kilometers van de voorbije dagen tekenden iedereen present voor de laatste tocht. Netjes op tijd en proper gewassen. Dit laatste lijkt evident maar is het niet altijd. De voorschriften van de luchtvaartmaatschappij laten maar een beperkte hoeveelheid bagage toe. Dus elke dag een nieuw wielerpakje aantrekken is niet altijd mogelijk. Geen nood. Een handwasje is zo geregeld. Even naspoelen en dan ophangen op het rekje op het terras. Maar dan stelt zich het probleem. We zijn wasknijpers vergeten. Een helder moment zorgt voor de oplossing. In de handbagage zitten nog een aantal stylo’s. De clip ervan kan perfect dienen om de was op zijn plaats te houden. De familie zal dit jaar geen vakantiekaartjes ontvangen, maar de was is wel proper en droog.
Plat en bijna overvaren door een boot
Om half tien trok de bende zich op gang voor 85 km naar Sa Rapita. Het weer treurde een beetje met ons mee. De zon liet zich niet zien en onderweg plengde de hemel eventjes een traan. Maar de vrolijkheid in het peloton werkte blijkbaar aanstekelijk want na een goed uur brak de zon toch door. Deze tocht kronkelt zich een weg langs eindeloze weiden, olijfboomgaarden en pas omgeploegde velden. Alles verloopt zoals een fietstocht moet verlopen. Tot er plotseling opschudding ontstaat in de groep. In het jachthaventje van Sa Rapita manoeuvreert een boot, weliswaar op een trailer, zich een weg naar de aanlegsteiger. De chauffeur merkt daarbij de wielergroep niet op. Gelukkig zijn onze fietsers stuurvaardig en omzeilen ze zonder ongelukken het obstakel. Het ongelukje komt even later toch. Nou ongelukje. De hele week zijn we gespaard gebleven van lekke banden. Tot nu. Zowel in de ene als de andere groep wielertoeristen wordt opeens: “plat” geroepen. Remmen dicht en fietsen aan de kant. Handig zoals de meeste fietsers zijn, is de klus in een oogwenk geklaard. Alhoewel een oogwenk kan soms heel lang duren, nietwaar jongens?
Putte-Kapellen, Sa Rapita en de bellenman
De tocht verloopt voorspoedig en zonder verdere ongemakken zoeken we het terras van Paco en Juan op, de vriendelijke caféuitbaters die elke klant met belgerinkel verwelkomen. Het professionele wielerseizoen wordt in Vlaanderen half oktober traditioneel beëindigd met de sluitingsprijs in Putte-Kapellen. Onze laatste rit ging naar Sa Rapita. Voortaan zullen wij deze tocht herinneren als onze Putte-Kapellen.
Tapas in Palma
De recreanten zochten de schoonheid van Palma-stad op. In de oude binnenstad genoten zij niet alleen van de pittoreske steegjes en pleintjes maar ook van een schotel heerlijke tapas. Dat wel wat anders dan de hamburgers en braadworsten in… Putte-Kapellen.
