We hebben er een paar maar niet allemaal

Talent dat is in ruime mate aanwezig bij de ‘Palma’-fietsers. Ondanks de weinige trainingskilometers deze winter volgt iedereen moeiteloos het tempo en bij een beklimming wordt er eventjes teruggeschakeld om dan vlotjes de helling over te schuiven. Vandaag was Randa, het ‘bedevaartsoord’ voor de wielertoerist, het einddoel. Deze 542 m hoge Tafelberg domineert het landschap in het zuiden van het eiland en is een echte aantrekkingspool voor elke sportieve fietser.

Alles bij maar op de kamer

De tocht naar Puig de Randa verliep zonder problemen. Tot Marc uit ‘Waoreghem’ een Sven Nijsje probeerde over een verkeersdrempel. Hij deed dit met stijl. Maar bij het neerkomen, zakte zijn zadel tot op de kader. Dus even stoppen en met een inbussleuteltje kan dit zo gefixt worden. Vier kompanen hadden een dergelijk set sleutels bij. Maar ze lagen nog op ieders hotelkamer. Geen nood. In een winkeltje verderop, zo eentje waar je alles vindt wat je in het dagelijkse leven nodig hebt, hing in een stoffige hoek een setje sleutels aan een haakje. Met een droevig gezicht en wat handgebaren maakten we de oude verkoopsdame duidelijk dat we maar eventjes dat materiaal nodig hadden. De lieve vrouw begreep ons. Ze maakte de verpakking open en duwde de sleutels in onze handen. In een oogwenk was de klus geklaard. Met een ‘Gracia’ en een kushandje kregen we de dame aan het lachen evenals Marc die probleemloos verder kon.

Ja, we hebben er een paar

Gisteren gaven we aan dat we voortaan elke bekende ‘coureur’ onverbiddelijk in ons fototoestel zouden proppen. En kijk het is ons gedeeltelijk gelukt. Lars Van der Haar, die van de eerste dag, poseerde met veel plezier met ons op de top van Randa. Hier liepen ook Erik Zabel en het Telenet-Fidea team rond. Zij bleven echter steken in een toestelletje dat niet op onze computer kon worden aangesloten. Geen nood want op de terugweg kiekten we de winnaar van Milaan-San Remo: Gerard Ciolek. Zijn terraskompaan Danilo Hondo keek ongelukkig genoeg weg. Dus trokken we zijn fiets onze lens in.

Sven Nijs kruiste ook ons pad. Hij was echter sneller dan wij. Onze hand was nog niet aan de achterzak of hij flitste ons voorbij. Een ‘Hoi mannen’ kregen we wel.

Recreanten opgepept met 220 volt?

De steeds groter worden groep recreanten reed naar Alaro. Het dorpje dat in 1901 als eerste elektriciteit had op het eiland. Hebben zij hier een opstoot met 220 volt gehad? Het is alleszins opmerkelijk hoe snel zij de 75 km lange tocht afhaspelden. Of was de aantrekkingskracht van het zwembad van het hotel de oorzaak?